Ortodonta i dentystyka
Just another WordPress site

Połączone Hamowanie BRAF i MEK w czerniaku z mutacjami BRAF V600 AD 4

Posted in Uncategorized  by admin
July 11th, 2018

Spośród 24 pacjentów, którzy byli leczeni przy najwyższym poziomie dawki – 150 mg dabrafenibu dwa razy na dobę plus 2 mg trametynibu raz na dobę (połączenie 150/2) – wystąpiło jedno działanie toksyczne ograniczające dawkę: nawracające neutrofilowe zapalenie paniculitis, które było leczone glukokortykoidami i ewentualną redukcją dawki. W tym badaniu nie uzyskano maksymalnej kombinacji tolerowanej dawki. Zalecaną dawką fazy 2 było połączenie 150/2, które łączy zalecaną dawkę monoterapii dla każdego środka. Wszystkie efekty toksyczne w części B podsumowano w tabeli S5 w dodatkowym dodatku. Profil bezpieczeństwa i efekt uboczny
Tabela 2. Tabela 2. Zdarzenia niepożądane zgłaszane w części C. W części C częstość występowania raka skóry płaskonabłonkowej (w tym rogowiaka kolczystokomórkowego) u pacjentów otrzymujących dabrafenib w monoterapii wynosiła 19%, w porównaniu z 2% w przypadku kombinacji 150/1 i 7 % dla kombinacji 150/2 (odpowiednio P = 0,004 i P = 0,09) (tabela 2). Częstość występowania wysypki w grupach złożonych 150/1 i 150/2 była niższa niż częstość w grupie otrzymującej monoterapię (odpowiednio 20% i 27%, w porównaniu do 36%), ale trądzikowe zapalenie skóry związane z inhibitorami MEK występowało częściej w grupie leczonej monoterapią. grupy terapii skojarzonej (odpowiednio 11% i 16%, w porównaniu z 4%).
Znane działania toksyczne związane z inhibitorem MEK, w tym obrzęk obwodowy, nadciśnienie, zmniejszona frakcja wyrzutowa serca i zdarzenia oczne, występowały częściej w grupach terapii skojarzonej niż w grupie monoterapii. Odwrotnie, hiperproliferacyjne zmiany skórne wywołane inhibitorem BRAF, takie jak rak płaskonabłonkowy skóry, brodawczak i hiperkeratoza, były obserwowane rzadziej w grupach terapii skojarzonej niż w grupie monoterapii.
Najczęstszymi zdarzeniami niepożądanymi obserwowanymi w grupie skojarzonej 150/2 były gorączka (wszystkie stopnie, 71%, stopień 3, 5%) i dreszcze (wszystkie stopnie, 58%, stopień 3, 2%). Gorączka, która była związana z ciężkimi dreszczami lub niedociśnieniem lub wymagała hospitalizacji, występowała częściej w kombinacji 150/1 i kombinacji grup 150/2 niż w grupie monoterapii (odpowiednio 19% i 25%, w porównaniu z 2%). Dwaj pacjenci w grupie skojarzonej 150/1 i jeden pacjent w grupie złożonej z grupy 150/2 mieli gorączkę związaną z lekiem, która wiązała się z hiponatremią lub niewydolnością nerek.
Inne działania niepożądane, oprócz gorączki i dreszczy, które występowały częściej w grupie skojarzonej 150/2 niż w monoterapii obejmowały zmęczenie (u 53% pacjentów), nudności (44%), wymioty (40%) oraz biegunka (36%), chociaż objawy rzadko były stopnia 3. lub 4. Najczęściej występującym działaniem toksycznym stopnia 3 lub 4 w grupie skojarzonej 150/2 była neutropenia (u 11% pacjentów), z jednym przypadkiem neutropenii z gorączką.
Dawkowanie i opóźnienia dawek występowały często we wszystkich trzech grupach badawczych (tabela S1 w dodatkowym dodatku)
[hasła pokrewne: dentysta Warszawa Bemowo, benfotiamina, leczenie kanałowe pod mikroskopem ]

Tags: , ,

Comments are closed.

Powiązane tematy z artykułem: benfotiamina dentysta Warszawa Bemowo leczenie kanałowe pod mikroskopem